திருப்பூத்து

அன்றைய நாள் பகவதி மிக அழகான ஆடை உடுத்தியிருந்தாள். நேற்று அவளைக் காணவந்த ஒரு ஒருவர், அவளுக்கு  பட்டுச்சட்டையும், பட்டுப்பாவாடையும் வாங்கிவந்திருந்திருந்தார். பட்டுச்சட்டையில் ஆங்காங்கே மாங்காய் லட்சனை பதிக்கப்பட்டிருந்தது. பாவாடையின் இறுதியில் அதே மாங்காய் சின்னங்கள் அணிவகுத்திருந்தன. பகவதியை அவர் முன்பு பார்த்தில்லை என்றாலும் அவளுக்கு மிகப் பொருத்தமான பச்சையாடையை தந்திருந்தார். அதைப் போட்டுக் கொண்டு பகவதி தன்னைக் காண வருகின்றவர்கள் அத்தனை பேரிடமும் அந்த சட்டையைப் பற்றியே பேசிக் கொண்டிருந்தாள். அவளுக்கு அளவுக்கு அதிகமான உற்சாகம் இருந்தது. நேற்று மொத்தமும் அவள் மகிழ்ச்சியாக இருந்தாள். ஆனால் யார் கண் பட்டதோ, இன்று காலையிலிருந்து அவளுடைய வயிற்றில் லேசான வலியுண்டானது. ஒரு வேளை நேற்று அளவுக்கு அதிகமாக உண்டு விட்டேனோ என்று யோசித்துப் பார்த்தாள், மகிழ்ச்சியில் எந்த அளவுக்கு உண்டாள் என்றே அவளுக்கு நினைவில்லை.

தொப்புளுக்குக் கீழ்பகுதியில் அடிவற்றியில் இருந்த வலி கொஞ்சம் அதிகரித்தது. அந்த வலி அப்படியே மெல்ல மெல்ல கீழ்நோக்கி அல்குல்  வரை சென்று ஒரு சுண்டு சுண்டியது. இதுநாள் வரை இப்படியொரு வலியை அவள் உணர்ந்ததே இல்லை. இது புதுமாதிரியான வலியனுபவம். உதவிக்கு ஒரு பெண்ணிடம் செல்ல அவளுக்கு ஆசையாக இருந்தது. ஆனால் கண்களுக்கு எட்டியவரை எந்தப் பெண்களும் இல்லை. அவ்வப்போது சில ஆண்கள் மேலாடையின்றி அங்கும் இங்கும் நடந்துக் கொண்டிருந்தார்கள். ஆபத்துக்குப் பாவமில்லை என்று அவர்களையே அழைத்துவிடலாமா என்று பகவதிக்கு தோன்றியது. ஆனாலும் இத்தனை நாள் போற்றிக் காப்பாற்றிய ஏதோ ஒன்று அவளைத் தடுத்துவிட்டது.

வயிற்றுப்பகுதியிருந்து அல்குல் வரை சொல்லப்படாத வலியோடு நின்றபடி இருந்தாள். நேற்று புதிதாக உடுத்திய பட்டுப்பாவடையில் ரத்தக் கரைப் பட்டது. பகவதி தனக்குள் பொறுமிக் கொண்டிருந்தது அங்கு அலைந்துக் கொண்டிருந்தவருக்கு கேட்டதோ என்னவோ, அவர் பகவதியின் முன்னால் இருந்த பொருட்களையெல்லாம் ஓரமாக வைத்துவிட்டு, ஒரு திரையை இழுத்துவிட்டார். பின்பு பகவதியை நெருங்கி அவளுடைய சட்டையையும் பாவாடையும் எடுத்துவிட்டார். பகவதிக்கு வெக்கமாகவும் அருவருப்பாகவும்  இருந்தது. எதுவும் செய்ய முடியாதவளாய் நின்றாள். முன்னும் பின்னுமாக சட்டையையும் பாவாடையையும் பார்த்தவர், அதிர்ந்தார். பகவதியை ஆச்சிரியமாகப் பார்த்துவிட்டு, அவளுடைய அல்குலை தொடையோடு தடவிப் பார்த்தார். கை பிசுபிசுத்தது. வெளியே சென்றார். சிலரை அழைத்து பாவாடையைக் காட்டிப் பேசினார். எல்லோரும் ஆண்கள் என்பதால் சரியான முடிவுக்கு வரமுடியவில்லை. அந்த மனிதனர் வீட்டிற்கு ஓடி, தன்னுடைய மனைவியிடம் காட்டினார். அவள் பகவதி பெரியவளாகிவிட்டாள் என்று கூறினாள். அதன்பின் பகவதியை அந்த இடத்திலிருந்து தூக்கி தனியாக குடிசைக்குள் அந்த மனிதரே வைத்தார். எல்லோரிடமும் இந்த சம்பவத்தைக் கூறி, அவளை யாரும் பார்க்காத வண்ணம் செய்தார்.

சிறையில் அடைக்கப்பட்டது போல பகவதி எதுவும் புரியாமல் நின்றுகொண்டிருந்தாள். மூன்றாம் நாள் அவளை ஆற்றுக்கு அழைத்துச் சென்று குளிப்பாட்டி மீண்டும் புத்தாடை கொடுத்து நிறுத்திவைத்தார்கள். மீண்டும் அவளை பார்க்க நிறைய நபர்கள் வந்தார்கள். யாரேனும் ஒரு பெண்ணைப் பார்த்து தனக்கு எனக்கு நடந்தது என்று அறிந்து கொள்ள ஆவலாய் இருந்தாள் பகவதி. ஆனால் எல்லோருமே அவளுடைய அறைக்கு வராமல் அவளை கைகூப்பி பார்த்துவிட்டு சென்றனர். மனவருத்ததுடன் தன்னுடைய பீடத்திலேயே நின்றிருந்தாள் செங்கன்னூர் பகவதி அம்மன்.