பொங்கச்சோறு – சிறுகதை

pongalsoru

அன்று மாலையில் பெய்யத்தொடங்கிய மழை சன்னமாக இருள்கவிழ்ந்தும் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தது. உறவுமுடிந்து கிடக்கும் உடல்போல பூமி குளிந்திருந்தது. எங்களுடைய அறை சன்னல் வழியாய் மழையின் இசையை கேட்டவாறு படுத்திருந்தோம். நீண்டிருந்த மௌனத்தை “அப்பாக்கிட்ட ஒரு கதை கேளுடா மவனே” என வெட்டினாள்.
“டேய்.. பயலே.. அம்மாக்கிட்ட சொல்லிடு. கதை முழுசும் கேட்கலைன்னா.. அபிமன்யூ போல எங்காவது போய் மாட்டிக்குவேன். அதனால கதை முழுசும் முடியிற வரைக்கும் அம்மா தூங்க கூடாதுன்னு”
“தூக்கம் வராத மாதிரி கதையை சொல்லச் சொல்லுடா. ”
“கதையெல்லாம் தூக்கம் வரதுக்கு சொல்லறதுல்ல இல்லை. அப்படி தூக்கம் வரதுக்குன்னு சொல்லியிருந்தா, பாதிக் கதைதானே இருக்கும்.”
“அதெல்லாம் சரிதான். கதையை ஆரமியுங்க. உள்ளுக்குள்ள பையன் தூங்கிடப் போகுது”
“ம்.. ஒரு காலத்துல ஒரு ராஜா இருந்தாராம்…”
“ம்கூம்.. இராஜா கதை வேணாம்.”
“ஏ.. என்னடீ. அது வேணாம் இது வேணாமுனுக்கிட்டு. தெரிஞ்ச கதையைத் தானே சொல்ல முடியும்.”
“வேற ஏதாவது கதையைச் சொல்லுங்க.”

“சிவபுரமுன்னு ஒரு ஊரு. அந்த ஊருக்கு நடுவிலேயே ஒரு சிவன்கோயில் பாழடைஞ்சுக் கிடந்துச்சு. அந்த சிவன்கோயிலுக்கு தினமும் ஒரு அய்யர் மட்டும் வந்து பூசை செஞ்சிட்டு போவாரு. கையில கொஞ்சம் சக்கரைப் பொங்கல் எடுத்துவருவாரு. பிள்ளையாருக்கும், சிவனுக்கும் இரண்டு குடம் தண்ணியை ஊத்தி கழுவிட்டு, மத்த சாமிகளுக்கெல்லாம் கொஞ்சம் தண்ணியை தெளிச்சு விடுவாரு. ”
“ஏங்க எல்லா சாமிக்கும் அபிசேகம் செய்ய மாட்டாறா..”
“ஒத்த ஆளு, அந்தக் கோயில இருக்கிற நாயன்மார்களே 63 பேரு, அப்புறம் மீதம் வள்ளி, தெய்வானை முருகன், ஏழு கன்னிகள் அதெல்லாம் ஒழுங்கா கழுவி வேலை செய்யனுமுன்னா பெரிய கூட்டமுள்ள வேணும்..”
“சரி கதையை சொல்லுங்க..”

“தனக்காக ஒருத்தன் தினமும் வந்து நெய்வேத்தியம் பண்ணறான்னு, சிவபெருமான் கைலாயத்துல இருந்து தினமும் நேரத்துக்கு கோயிலுக்கு வந்துடுவாராம். இந்த அய்யரு பூசையெல்லாம் செஞ்சிட்டு அந்தப் பொங்கலை சாமிக்கு கொடுக்காம எடுத்துக்கிட்டு போயிடுவாறாம்.”
“ம்கூம்.. ஆரமிச்சுட்டிங்களா..”
“இந்தா.. இப்படி இடை இடையே தடுத்தீன்னா.. கதையெல்லாம் சொல்ல மாட்டேன். மகனே உன் ஆத்தா.. கதை சொல்லவிடமாட்டேங்குதுடா.”
“ம்..சரி.. சரி.. அப்பனாச்சு, மகனாச்சு.. ”

“அந்தக் கோயிலுக்கு சிவபெருமான் தினமும் போறதும், அந்தக் கோயில் அய்யர் பொங்கலைத் தராம வீட்டுக்கு எடுத்துக்கிட்டு போறதையும் கைலாயத்துல இருக்கிற இரண்டு பூதங்களுக்கு தெரிஞ்சுப் போச்சு. அதுங்க இரண்டும் சண்டி, முண்டின்னு பேரு. நிறைய குறும்பு பிடிச்சதுங்க. தங்களுக்கு தெரிஞ்சத மறைச்சு வைக்காம, எல்லா சிவகணத்தையும் கூட்டி ஒரு நாடகமா நடிச்சு காட்டியதுங்க. சண்டி சிவபெருமான் மாதிரி உட்காந்து கொள்ள, முண்டி அய்யராக வந்து பொங்கலை அவரிடம் காட்டி உடனே மூடிக்கொண்டது. சண்டி அதைப் பார்த்து தனக்கு பொங்கல் கிடைக்கவில்லையே என ஏக்கப் பெருமூச்சு விட, முண்டி பொங்கலை வெளுத்துக் கட்டுவதாக நடிச்சது. இதையெல்லாம் பார்த்த சிவ கணங்கள் வயிறு குலுங்க குலுங்க சிரித்தன. கைலாயத்துக்கு திரும்பிக் கொண்டிருந்த சிவபெருமானுக்கு இந்த சிரிப்புச் சத்தம் கேட்டது.”

“எதற்காக இந்த சிரிப்புச் சத்தம் வருகிறது என்பது சிவபெருமானுக்கு தெரிஞ்சுப் போச்சு. சண்டி, முண்டி இரண்டு பேரையும் கைலாயத்தை விட்டுட்டு சிவபுரம்  கோயிலுள்ள இருக்க சொல்லிட்டாரு. சிவபெருமானுக்கே பொங்கல் தராத அய்யரா, பூதங்களுக்கு தந்திடப் போறாரு. இரண்டு மூனு நாளா சாப்பாடு கிடைக்காம பூதங்கள் பசியாவே கிடந்துச்சுங்க. அடுத்த நாளு அய்யர் வந்து பூசை செய்யும் போது பொங்கல் மொத்தத்தையும் காலி பண்ணிடுச்சுங்க. சாப்பிட்டதுக்கு அப்புறமா அதுகளுக்கு மறுபடியும் குறும்புத்தனம் வந்துச்சு. அய்யர் வீட்டுக்கு கிளம்பும் போது பொங்கல் சட்டியை எடுத்தா. அது கணம் இல்லாம இருந்துச்சு. அய்யருக்கு உள்ளுக்குள்ள பயம் வந்துச்சு. மெதுவாக சட்டியை திறந்து பார்த்தா கொஞ்சம் கூட மிச்சம் இல்ல.”
“அய்யரு சட்டியை அங்கேயே போட்டுட்டு ஊரு முழுக்க சாமி பொங்கல சாப்பிட்டுச்சுன்னு சொன்னாரு. ஒன்னு ரெண்டு பேரு அடுத்த நாள் பொங்கலை செஞ்சு கொண்டுவந்து படைச்சாங்க. அதையும் சண்டியும் முண்டியும் சாப்பிட்டுட்டு காலியாகவே வைச்சுச்சுக்கு. அவங்களும் மக்கள்கிட்ட சாமி பொங்கலை சாப்பிடுவதைச் சொன்னாங்க. ”
“கொஞ்ச நாள் கழிச்சு. சிவபெருமானுக்கு சண்டியையும், முண்டியையும் பத்தி நெனச்சுக்கிட்டாரு. சரி அருளே வடிவான நாமளே மன்னிக்கலேன்னா எப்படியென, அவர்களை மன்னிச்சு சிவபுரத்துக்கு வந்தார். அந்த ஊரே தலைகீழா மாறிப்போயிருந்துச்சு. சாலையில் இரண்டு பக்கமும் சொகுசு வண்டிகளிலிருந்து மிதிவண்டிவரைக்கும் வரிசை கட்டி நின்றன. பொங்கல் வைக்க தனியாக ஒரு திடலே இருந்தது. அங்கே கூட்டம் கூட்டமாக மக்கள் பொங்கல் வைச்சுக்கிட்டு இருந்தாங்க.பொங்கலுக்கு தேவையான அரிசியும், வெல்லமும் விற்பதற்காக கடைகள் இருந்தன. எங்கிருந்தோ வந்த யாகசம் கேட்பவர்கள் வரிசையாக அமர்ந்திருந்தார்கள். பொங்கலை வைக்க சட்டிகள் ஒரு பக்கம் வானுய அடுக்கப்பட்டிருந்தது. எல்லாத்தையும் பார்த்துட்டு சிவபெருமான் கோயிலுள் போனார். அங்கே சண்டி முண்டியோட சேர்ந்து பக்கத்து ஊருல இருக்கிற எல்லா சாமிகளும்  சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். “